เมื่อคุณเป็นคนซื่อสัตย์ กาลเวลาจะให้สิ่งดีๆ กับคุณเอง

เมื่อคุณเป็นคนซื่อสัตย์ กาลเวลาจะให้สิ่งดีๆ กับคุณเอง

คำว่าซื่อสัตย์ ไม่ว่าใครๆ ก็สามารถมีได้ทั้งนั้น เพราะมันออ กมาจาก ข้างในจิตใจของเรา ทำดีกับใคร ก็ต้องทำทั้งต่อหน้าและลับหลัง ไม่ใช่หน้าไว้หลังหล อ ก

เมื่อไหร่ที่คนเราซื่อสัตย์และเป็นคนดีจริงๆสิ่งดีๆก็จะโคจรมาหาเราเองโดยที่เราไม่ต้องทำอะไรสักอย่างเลยรอแค่ ผ ลบุญส่งมาเท่านั้น

ซื่อสัตย์ถูกหนุ่มน้อยนามว่าฉลาดทิ้งลงทะเลเขาพย าย ามว่ายน้ำจนมาถึงเกาะแห่งหนึ่ง

เมื่อขึ้นฝั่งได้ซื่อสัตย์ก็นอนพักอยู่บนหาดทรายแล้วพย าย ามคิดหาวิธีที่จะกลับขึ้นฝั่งสิ่งที่ซื่อสัตย์หวังก็คือจะมีเรือของใครผ่านมาทางนี้บ้าง

อยู่ๆซื่อสัตย์ก็ได้ยินเสียงเพลงแววมาแต่ไกลเขารีบลุกขึ้นและมองไปยังต้นเสียงนั้นมีเรือลำหนึ่งกำลังมุ่งมายังเกาะนี้

บนเรือลำนั้นมีธงผืนเล็กโบกสะบัดอยู่บนธงนั้นเขียนคำว่าความสุขที่แท้เป็นเรือของความสุขนั่นเองซื่อสัตย์จึงตะโกนเรียกความสุข

ความสุขความสุขผมคือซื่อสัตย์คุณช่วยพาผมขึ้นฝั่งได้ไหมเมื่อความสุขได้ยินก็พูดกับซื่อสัตย์ว่าไม่ได้ๆหากผมพาคุณขึ้นมาด้วยผมจะหมดสุข

คุณดูสิผู้คนมากมายในสังคมยุคนี้ที่พูดความจริงแล้วกลับไม่มีความสุขขอโทษนะซื่อสัตย์ผมรับคุณขึ้นมาไม่ได้พูดเสร็จความสุขก็จากไป

ผ่านไปสักครู่หนึ่งตำแหน่งก็ผ่านมาซื่อสัตย์ตะโกนเรียกตำแหน่งตำแหน่งตำแหน่งผมคือซื่อสัตย์ผมขออาศัยเรือของคุณขึ้นฝั่งได้ไหม

ตำแหน่งพอได้ยินก็รีบหันหัวเรือให้ห่างออ กไปจากนั้นก็หันมาพูดกับซื่อสัตย์ว่าไม่ได้ไม่ได้ซื่อสัตย์คุณจะขึ้นมาอยู่กับผมไม่ได้คุณรู้ไหม

ตำแหน่งที่ผมได้มานั้นมันย ากเย็นสักเพียงใดหากผมพาคุณมาอยู่ด้วยเดี๋ยวผมก็ซวยนะสิเดี๋ยวผมก็จะสู ญเสียตำแหน่งยังไงผมไม่ขออยู่ร่วมกับคุณ

ซื่อสัตย์น้ำต าคลอเบ้ามองตำแหน่งที่รีบออ กเรือจากไปอย่างสิ้นหวังรู้สึกสับสนในตนเองเป็นอย่างยิ่งแต่สิ่งที่มันทำได้ก็เพียงแค่รอรอและก็รอเท่านั้น

อยู่ๆท่วงทำนองที่ไม่ค่อยจะเข้ากันนักก็แว่วดังขึ้นมาเรือลำหนึ่งบรรทุกแข่งขันเป็นจำนวนมากผ่านมาซื่อสัตย์จึงตะโกนเรียกแข่งขันแข่งขันผมขอขึ้นเรือของคุณได้ไหม

คุณเป็นใครคุณมีประโยชน์แค่ไหนกับพวกเราแข่งขันตะโกนถามมาซื่อสัตย์ไม่อย ากพูดอะไรมากเพราะเกรงว่าจะพลาดโอ กาสเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมาแต่ซื่อสัตย์ก็คือซื่อสัตย์ผมคือซื่อสัตย์

ห๊าคุณคือซื่อสัตย์หากพวกเรามีคุณอยู่ด้วยเราจะแข่งขันเอาชนะอะไรกับใครที่ไหนได้พูดเสร็จก็หันหัวเรือจากไปอย่างรวดเร็ว

ในขณะที่ซื่อสัตย์กำลังสิ้นหวังนั่งคอตกอยู่ๆก็มีน้ำเสียงอันเมตต าดังขึ้นว่าลูกจ๋าขึ้นเรือเถิดเมื่อซื่อสัตย์เงยหน้าขึ้นมองก็เห็นผู้เ ฒ่ าผมขาวโพลนคนหนึ่งยืนอยู่บนเรือฉันคือผู้เ ฒ่ าแห่งกาลเวลา

ทำไมท่านต้องมาช่วยผมครับซื่อสัตย์ถามออ กไปด้วยความสงสัยมีแต่กาลเวลาเท่านั้นที่รู้ว่าซื่อสัตย์มีค่ามากเพียงใดผู้เ ฒ่ าแห่งกาลเวลาพูดออ กไปด้วยรอยยิ้ม

บนทางกลับคืนฝั่งผู้เ ฒ่ าแห่งกาลเวลาได้พูดกับความสุขตำแหน่งแข่งขันที่ต่างก็เรือล่มอยู่กลางทะเลว่าเจ้าทั้งหลายจงจำไว้

หากปราศจากซื่อสัตย์แล้วความสุขจะอยู่ได้ไม่นานตำแหน่งที่ได้มาก็เป็นตำแหน่งจอมปล อ มการแข่งขันก็มีแต่จะล้มเ ห ล วไม่เป็นท่า

ที่มาallwaypostcom