ในเรื่องของความรัก หล า ยๆคู่อยู่กันจนแก่เฒ่า บางคู่ตอนอยู่ไม่เคยจะใส่ใจ ไม่เคยจะเข้าใจว่าอีกคนต้องการอะไร จนถึงวันที่อีกฝ่ายต้องจากไป ถึงคิดได้ ใครที่เป็นแบบนี้อ ย่ ารอให้เป็นแบบนั้น เพราะถึงคุณจะเ สี ยดายแค่ไหน มันก็กลับคืน มาไม่ได้แล้ว วันนี้เราก็มีเรื่องราวเตือนสติความรักมาฝากสำหรับใครที่กำลังใช้ชีวิตคู่กัน
เรื่องมีอยู่ว่า เช้าวันหนึ่ง ภรรย าบอ กกับสามีว่า วันนี้ ฉันจะกลับบ้านไปเยื่ยมแม่ คุณจะขับรถไปส่งฉันหน่อยได้ไหมฝนตกหนักแบบนี้ ไปรถโดยส ารไม่สะดวกเลย สามี ซึ่งหน้าต าบู ด บึ้งมาตั้งแต่เช้าไม่ตอบภรรย า แต่กลับกระชากเ สี ยง ถามกลับไปว่า
เมื่อวาน เธอซื้ อเสื้อใหม่ มาใช่ไหมเธอรับปากฉันแล้วนะ ว่าจะไม่ใช่เ งิ นฟุ่มเฟือยเรายังต้องผ่อนบ้าน ผ่อนรถ ส่งลูกเรียนค่าใช้จ่ายเยอะแยะ ทำไมไม่ช่วยกันประหยัด ภรรย า พูดออ กมา เ สี ยงเบาๆ อ ย่ างคนรู้สึกผิ ด ว่า ที่แท้คุณโ ก ร ธเรื่องนี้นี่เอง
ภรรย า ก้มหน้าจัดเสื้อผ้าเงียบๆ แล้วบอ กสามีว่า วันนี้ มีรถโดยส ารเข้าเมืองแค่เที่ยวเดียวฉันคงต้องรีบไปแล้วหละคุณไม่ต้องไปส่งก็ได้แล้วเธอก็ออ กบ้านไป โดยสามีไม่สนใจเลย เพราะยังโ ก ร ธอยู่มากประมาณครึ่งชั่ ว โมงผ่านไปสามีได้ยินเ สี ยงเอะอะ บนถนนจึงออ กไปดู แล้วจึงได้ยินผู้คนตะโกนกันว่า ฝนที่ตกหนัก เซาะตลิ่งจนสะพานเข้าเมืองได้ข า ดลง
มีรถเมล์คันหนึ่ง ตกลงไปในน้ำด้วยสามีได้ยินดังนั้น ตกใจมากกระโดดออ กจากบ้านไปทันที เมื่อไปถึงแม่น้ำ รถเมล์ที่ถูกเก็บกู้จากน้ำเหลือ เพียงซ า กเหล็กสัมภาระกระเป๋าต่างๆ ของผู้โดยส ารกระจัดกระจายมีการหามร่ าง ของผู้ เสี ย ชี วิ ต คนแล้วคนเล่า ขึ้น มาจากแม่น้ำ
ชายหนุ่ม เฝ้ามองหาภรรย า ก็ไม่พบก็เ สี ยใจเจียน สิ้ น ส ติเฝ้าถามหน่ วยกู้ภั ย ที่ทำงานอยู่ว่า เห็นภรรย าผมบ้างไหมๆๆๆ เธอใส่เสื้อสีแดง กางเกงสีดำ ทุกคนส่ายหน้า บอ กว่าไม่เห็นเวลาผ่านไป จนเกือบเย็น กู้ภั ย หยุดการทำงาน เพราะไม่มี ผู้ เ สี ย ชี วิ ต ที่หาพบแล้ว จึงบอ กชายหนุ่มว่า หักห้ามใจเถอะนะ ภรรย าคุณ คงโดนน้ำพัดไปไกลแล้ว
ชายหนุ่มเดินกลับบ้าน เหมือนคนไม่มีวิญญาณ ร้องไห้ไป คร่ำครวญไปตลอ ดทาง ในใจของเขา เฝ้าแต่คร่ำครวญว่า ทำไมๆๆๆ เราไม่ขับรถไปส่งเธอนะเราไปด่าเธอทำไมว่าใช้เ งิ นฟุ่มเฟือย เสื้อตัวเดียว มันจะร า ค าเท่าไหร่กัน แต่เมื่อ กลับถึงบ้าน คาดไม่ถึงว่าภรรย ากลับนั่งอยู่ที่โต๊ะอาห ารมีอาห าร อยู่บนโต๊ะในมือเธอ มีเสื้อ กันหนาวเก่าตัวหนึ่ง ซึ่งเธอ กำลัง เย็บซ่อมชายเสื้อที่รุ่ยอยู่
คุณไปไหน มาคะ ภรรย ายังพูดไม่ทันจบสามี ก็ตรงเข้าไปกอ ดเธอจนแน่น คุณเป็นอะไร ร้องไห้ทำไม วันนี้ ฉัน มัวเอาเสื้อไปคืนที่ร้าน เ สี ยเวลาอ้อนวอนให้เขารับคืนไปมากเลย ไปขึ้นรถเมล์ไม่ทันอากาศจะหนาวแล้ว ฉันเลยรื้อเสื้อเก่ามาซ่อมก็พอใส่ได้อีกหล า ยปีนะคะ
ฉันนี่แ ย่ จริงๆ ของเก่าก็ยังมี ไปซื้ อของใหม่มาทำไม เรื่องบางเรื่อง เราโ ก ร ธจนลืมไปว่า มันไม่สำคัญเทียบเท่ากับ ความสุข ของเราเลยนะเรื่องบางเรื่อง ไม่สำคัญเท่ากับ ความสุข ของคนที่เรารัก เรามีเวลาในโลกนี้ จำกัดเวลาที่ใช้ร่วมกัน ยิ่งจำกัดอะไรที่ไม่สำคัญมาก พอก็อ ย่ านำมาเป็นอารมณ์มากมายนักเลย
ที่มา bangpunsara verrysmilejung
